برای گیتاریکادلافوئنته و میگل برناردو، چالش اصلی در فیلم «لا بولا نگرا» (La Bola Negra) روایت یک داستان عاشقانه نبود.

برناردو با نگاهی به همبازی خود می‌گوید: «عاشق شدن کار سختی نبود.» این دو مرد اسپانیایی ۲۹ ساله، با وجود یک تور جهانی که از کن آغاز شد و اکنون آن‌ها را به نیویورک کشانده، هنوز از یکدیگر خسته نشده‌اند. او ادامه می‌دهد: «سخت این بود که جنگ را به تصویر بکشیم.»

این دو نیروی متضاد، یعنی عشق و جنگ، به شکلی دردناک در جاه‌طلبانه‌ترین فیلم فصل اسکار امسال همزیستی دارند. «لا بولا نگرا» به کارگردانی خاویر کالوو و خاویر آمبروسی، که به «لوس خاویس» (Los Javis) معروف هستند، زندگی چندین مرد همجنس‌گرا در اسپانیا را در سه بازه زمانی مجزا به تصویر می‌کشد: در سال ۱۹۳۲، کارلوس جوان (میلو کویفز) به دلیل گرایش جنسی‌اش از یک باشگاه اجتماعی طرد می‌شود – که عنوان فیلم نیز از همین جا گرفته شده است. در سال ۱۹۳۷، در اوج جنگ داخلی اسپانیا، گیتاریکادلافوئنته و برناردو به ترتیب نقش یک سرباز و اسیر جنگی را بازی می‌کنند که سرباز باید از او مراقبت کند، در حالی که احساساتشان به شکلی غیرقابل توضیح در میان خطوط سیاسی شکوفا می‌شود. و در سال ۲۰۱۷، مورخی به نام آلبرتو (کارلوس گونزالس) تلاش می‌کند تا بفهمد این دو داستان قبلی چگونه به هم مرتبط می‌شوند، تا اینکه یک استاد دانشگاه (گلن کلوز در یک نقش کوتاه و تاثیرگذار) برای کمک وارد می‌شود.

داستان گسست اسپانیا و سقوط آن به یک دیکتاتوری سرکوبگر، برای بازیگران تازگی نداشت. گیتاریکادلافوئنته می‌گوید: «این چیزی است که همه را تحت تاثیر قرار داده است – پدربزرگ و مادربزرگ‌های ما همه درگیر بودند. این در DNA جامعه اسپانیا رایج است.» اما برای اینکه تاریخ واقعی و ملموس به نظر برسد، آن‌ها باید یاد می‌گرفتند که چگونه مانند سربازان رفتار کنند. گیتاریکادلافوئنته، که هم در زندگی واقعی و هم روی پرده سینما شخصیتی آرام و کم‌حرف دارد، می‌گوید: «ما آموزش نظامی دیدیم – چگونه یک تفنگ را نگه داریم.» سباستین او ترجیح می‌دهد ترومپت بنوازد – او فقط با اکراه می‌جنگد؛ او بیشتر در احساسات خود راحت است تا در نبرد. او ادامه می‌دهد: «او سادگی خاصی دارد، اما احمق نیست. نواختن ترومپت چیزی است که به او امید به آینده می‌دهد – روزی می‌تواند به مادرید برود و یک موسیقیدان شود.» در واقع، ملاقات با یک خواننده پرشور، با بازی پنه لوپه کروز، سباستین را متقاعد می‌کند که دنیا وسیع‌تر از آن چیزی است که او تصور می‌کرد، در صحنه‌ای خیره‌کننده در قلب فیلم.

حداقل یکی از سهامداران «لا بولا نگرا» می‌خواست مطمئن شود که گیتاریکادلافوئنته می‌تواند هم به عنوان یک مبارز و هم به عنوان یک عاشق قابل باور باشد: پدرو آلمودوار، یکی از تهیه‌کنندگان فیلم، در اولین ملاقات با او پرسید که آیا این خواننده هیچ جنبه خشن یا تندی دارد یا خیر.

گیتاریکادلافوئنته سوال آلمودوار را ابتدا به اسپانیایی و سپس ترجمه می‌کند: «آیا او قرار است فقط… مهربان باشد؟»

او برای فصل جوایز به کمی آمادگی نیاز خواهد داشت. پس از اینکه فیلم در اوایل سال جاری در جشنواره کن غوغا کرد، ۲۰ دقیقه تشویق ایستاده دریافت کرد، جایزه مشترک بهترین کارگردانی را برد و به نتفلیکس فروخته شد، «لا بولا نگرا» به موضوعی جذاب در دنیای سینما تبدیل شده است. و از آنجایی که این اولین فیلم غیرانگلیسی‌زبان از سال ۲۰۱۱ بود که جایزه انتخاب مردم را در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو دریافت کرد، به عنوان تنها رقیب اسکار شناخته می‌شود که ممکن است در ماه مارس «ادیسه» را شکست دهد. («ادیسه» یک بررسی فنی خیره‌کننده و زمان‌بندی‌شده از قدرت عشق در برابر جنون جنگ است، در حالی رسانه که «لا بولا نگرا»… نیز همه این ویژگی‌ها را دارد، فقط با بودجه‌ای بسیار کمتر ساخته شده است. و برای کسانی که «لوس خاویس» را برای رقابت با نولان خیلی ناشناخته می‌دانند – خب، چه کسی قبل از اینکه دنیلز استیون اسپیلبرگ را شکست دهد، نام آن‌ها را شنیده بود؟)

این بدان معناست که این دو بازیگر، که هنوز در ایالات متحده چندان شناخته شده نیستند، قرار است همه جا باشند. و آن مهربانی که آلمودوار شناسایی کرد، ممکن است گیتاریکادلافوئنته را به موفقیت‌های زیادی برساند. این خواننده شخصیتی شیرین و جدی دارد، با تمایلی شناور به یادآوری حقیقت عاطفی کار با «لوس خاویس»، در حالی که برناردو صریح‌تر، تحلیلی‌تر و رک‌تر است و هرگز به اسپانیایی صحبت نمی‌کند، حتی در حالی که همبازی‌اش «سی»های ملایمی را مانند علامت نگارشی به زبان می‌آورد. با این حال، آن‌ها به اندازه کافی راحت هستند که جملات یکدیگر را تکمیل کنند و با خنده – گاهی با تلخی، گاهی با شادی – فیلمبرداری را به یاد بیاورند که گیتاریکادلافوئنته را به یک بازیگر تبدیل کرد و زندگی هر دو را تغییر داد.

اگر این فیلم در جوایز اسکار موفق شود، نقطه عطفی برای سینمای جهانی، نتفلیکس و هنرمندان کوییر خواهد بود: اگرچه برناردو خود را کوییر نمی‌داند، گیتاریکادلافوئنته در میان چندین بازیگر همجنس‌گرای آشکار است که نقش‌های همجنس‌گرا را در رقابت اسکار بازی می‌کنند، از جمله اندرو اسکات از «السینور» و جردن فرستمن از «کلاب کید». این باعث می‌شود که امسال، شاید، رقابت اسکار حتی همجنس‌گرایانه‌تر از سالی باشد که «مهتاب» یک موزیکال را شکست داد و فی داناوی را گیج کرد.

اما بیش از ۲۰ سال پس از اینکه «کوهستان بروکبک» در سال ۲۰۰۵ تقریباً تمام جوایز پیش‌اسکار را برد اما در شب اسکار شکست خورد، آیا تماشاگران برای فیلمی به این حد جذاب و تحریک‌آمیز آماده هستند؟ آنچه روی پرده است بسیار قدرتمند است، به طوری که بازیگران می‌گویند باید مراقب می‌بودند تا عاشقانه بودن فیلم آنقدر زیاد نشود که اعتبار آن را زیر سوال ببرد. برناردو می‌گوید: «ما باید در برابر آن کار می‌کردیم و سعی می‌کردیم حجم آن عشق را مدیریت کنیم، زیرا این یک عشق غیرممکن است.»

از طریق تلاش‌های آن‌ها، چیزی جهانی پدیدار می‌شود – با فرض اینکه مخاطبان پس از «بروکبک» و «مهتاب» آماده پذیرش آن باشند. گیتاریکادلافوئنته می‌گوید: «نسل‌های قدیمی‌تر که ۲۰ سال پیش از این شوکه می‌شدند، اکنون آن را درک خواهند کرد. و این فراتر می‌رود: این داستانی درباره عشق است که همه می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند.»

«لا بولا نگرا» از


بدون دیدگاه

هنوز دیدگاهی وجود ندارد.

فید دیدگاه‎ها

ببخشید ، هم‎اکنون دیدگاه‎ها مسدود است.